شکوفه یاس !

مسافر...

بسم الله النّور

اگر خدا بخواهد صبح راهی می‌شوم.

به سفری می‌روم که انگار روزها و شب‌ها انتظارش را می‌کشیدم.

هر چند هنوز دلی پردغدغه دارم اما انتظار آرامش حضور در آن حرم مطهر آرامم می‌کند.

انگار اين سفر مقدمه‌ايست براي سفري بزرگتر... پس يادم باشد بهترين بهره را ببرم.

تا شايد روزي...

زائری بارانی‌ام، آقا به دادم می‌رسی؟

بی‌پناهم، خسته‌ام، تنها؛ به دادم می‌رسی؟

گرچه آهو نیستم؛ اما پر از دلتنگی‌ام

ضامن چشمان آهوها، به دادم می‌رسی؟

از کبوترها که می‌پرسم، نشانم می‌دهند

گنبد و گلدسته‌هایت را، به دادم می‌رسی؟

ماهی افتاده بر خاکم، لبالب تشنگی

پهنه آبی‌ترین دریا؛ به دادم می‌رسی؟

ماهِ نورانیِ شب‌های سیاهِ عمرِ من

ماهِ من، ای ماهِ من؛ آیا به دادم می‌رسی؟

من دخیل التماسم را به چشمت بسته‌ام

هشتمین دردانه‌ی زهرا (س)، به دادم می‌رسی؟

باز هم مشهد، مسافرها، هیاهوی حرم

یک نفر فریاد زد: آقا! به دادم می‌رسی؟

رضا نیکوکار

از چهارشنبه 19 تیرماه تا يكشنبه 27 مردادماه (نیمه شعبان) 40 روز می‌شه.

طبق قراری که سالهاست در این وبلاگ می‌نویسمش:

خوندن 40 صبح دعای عهد برای ظهور امام زمان (عج) !

40 صبح در خلوت سحرگاهی با خدا راز و نیاز کنیم برای رسیدن مولايمان که عالم انتظارش را می‌کشد.

دعای صبح و آه شب کليد گنج مقصود است

بدين راه و روش می‌رو که با دلدار پيوندی

پیِ‌نوشت:

- از طرف محل كار كلاس "فن بيان و آيين سخن‌‌وري" گذاشته بودند. استاد براي اين درس يك كار عملي در نظر گرفت كه هر فرد بايد حدود 10-5 دقيقه در رابطه با موضوعي دلخواه صحبت مي‌كرد.

من هم تصميم گرفتم براي اين كلاس موضوع خوبي رو انتخاب و ارائه بدم. هر چند چون مسافر بودم براي امتحان كه هفته آينده است نمي‌رسيدم و مي‌تونستم قيد كلاس رو بزنم و نرم، اما تصميم گرفتم از اين فرصت پيش آمده استفاده كنم و براي امتحان هم شده خودم رو محك بزنم.

از اونجايي كه مباحث مربوط به روانشناسي و توجه بيشتر به مسائلي كه ارتباط مستقيم با نحوه بهتر زندگي كردن ما داره علاقه دارم، بحث پيام آب كه نتيجه تحقيقات آقاي دكتر ايموتو بود رو براي اين كار در نظر گرفتم. در اين رابطه اسلايدي تهيه كردم و به اتفاق همكارم كه قبل از من مقدمه‌اي از كار رو ارائه داد، اين اسلايد رو نشون دادم و در موردش صحبت كردم.

براي اولين بار به عنوان سخنران صحبت كردم هر چند به صورت آزمايشي و كوتاه، اما تجربه خوبي بود.

اسلايد رو مي‌ذارم اگر دوست داشتيد ببينيد و نظر بديد ----< اسلايد پيام آب

و من چشم براهم...

بسم الله النّور

اين صبح، اين نسيم، اين سفره‌ی مُهيا شده‌ی سبز، اين من و اين تو، همه شاهدند

که چگونه دست و دل به هم گره خوردند ... يکی شدند و يگانه.

تو از آن سو آمدی و او از سوی ما آمد، آمدی و آمديم.

اول فقط يک دلْ‌دل بود. يک هوای نشستن و گفتن.

يک بوی دلتنگ و سرشار از خواستن. يک هنوز باهمِ ساده.

رفتيم و نشستيم، خوانديم و گريستيم.

بعد يکصدا شديم. هم‌آواز و هم‌بُغض و هم‌گريه،

هم‌نَفس براي باز تا هميشه با هم بودن.

براي يک قدم‌زدن رفيقانه، براي يک سلام نگفته،

براي يک خلوتِ دل‌ْ‌خاص، براي يک دلِ سير گريه کردن ...

براي همسفر هميشه‌ی عشق ... باران!

باری ای عشق، اکنون و اينجا، هواي هميشه‌ات را نمی‌خواهم

...

نشانی خانه‌ات کجاست؟!

سیدعلی صالحی

و اين روزها انگار من گُم شده‌ام و دلتنگ!

عجيب دلم هواي رفتن دارد. هواي رها شدن.

در آرامشي غرق شدن كه لحظه لحظه‌اش با بي‌قراري‌هايم عجين شده باشد.

و من منتظر بمانم براي حضور در محضرش تا مرهمي باشد براي همه اين زخم‌هاي كهنه.

تا آرامشي باشد براي اين سال‌هاي بي‌قراري...

گلايه و شكايتي ندارم. كه او هميشه همراهم بوده است،

و اين من بوده‌ام كه ساده، گاهي گم مي‌شوم.

ميم مثل مادر

ميلاد با سعادت ياس خوشبوی خدا، حضرت زهرا (س)

بر همه دوستدارانش مبارک.

روز مادر بر همه مادران فداکار و مهربان

و همچنين روز بزرگداشت مقام زن بر همه زنان

مبارک!

تقديم به همه مادران فداکار و مهربان ...

مادر دوستت دارم و تا ابد به تو محتاجم

مادر

تا ابد دوستت دارم و به تو محتاجم

و همين لحظه اين قدر اشک برای ريختن دارم که موهايت تر شود

خودم را از تو دور کرده‌ام، با اين وجود

توجه و عشق تو هنوز در دلم برپاست

تو سرپناه و مامن من هستی

که مرا از گزندها و آسيب‌ها حفظ می‌کنی

من از ديوارها می‌گذرم و پرواز می‌کنم

و تمامی کارهايی را که بايد، انجام می‌دهم

تا در پناه تو باشم

شايد من ياغی و سرکش باشم

اما می‌دانم حتی زمينی که بر روی آن ايستاده‌ام از عشق تو سرشار است

من منتظر لبخند درخشان و پرغرور تو هستم، مادر

لبخندی که هر گره‌ای را باز می‌کند

برای تمامی لحظاتی که به خاطر من رنج کشيده‌ای

متاسفم

اما بعد از طوفان‌های کوچک

اين آرامش است که پا بر جا خواهد ماند.

Barry tayler

پی‌نوشت:

1- مادرم روزت مبارک. دوستت دارم.

2- کلیپ دعاي حضرت زهرا (س) (828KB) و کلیپ کودک و خدا (1.05MB)

3- سه تصوير: يك * دو * سه

فرصت‌های بحرانی

بسم الله النور

تا حالا فکر کرده‌اید که از شرایط بد و به قولی بحرانی چطور می‌شود بهترین استفاده را برد؟!

لازم است دیدگاه و افکارمان را راجع به مسائل و اتفاقاتی که برایمان می‌افتد عوض کنیم.

این یک ضرورت است برای آن که بتوانیم با قدرت و امیدواری بیشتری نسبت به آینده زندگی کنیم.

عادت کرده‌ایم از کوچیک‌ترین اتفاقی که مطابق میلمان نباشد گله و شکایت کنیم. وقتی در بحران قرار می‌گیریم به جای چاره‌جویی به زمین و آسمان غر بزنیم.

اما قدری باید اندیشید و گاهی باید سکوت کرد تا در سکوت و آرامش درونی پی چاره بود تا از موقعیتی که ما فکر می‌کنیم موقعیت بدی است به سمت یک فرصت حرکت کنیم.

اگر خوب اطرافمان را نگاه کنیم افراد موفقی را خواهیم دید. افراد موفق افراد استثنایی نیستند، آنها کسانی هستند که می‌دانند از موقعیت‌ها چگونه استفاده کنند و در واقع قدر فرصت‌هایشان را می‌دانند و نا امید نمی‌شوند. و همواره با تلاش و امید و صبوری به سمت هدف خود حرکت می‌کنند.

در واقع زندگی مبارزه‌ایست برای نشان دادن توانایی‌هایمان و برای شناخت بهتر از خود و محیط اطرافمان و برای یاری رساندن به انسان‌هایی که دوستشان داریم.

می‌خواهم مثالی را برایتان بزنم که خیلی هم نا آشنا نیست. دیگر همه او را می‌شناسند. او توانست با کمترین امکانات از دورترین نقطه ناشناخته خود را به دنیا معرفی کند. و از هدف‌ها و آرزوهایش بگوید و بنویسد. ساده و خودمانی!

آقای عبدالمحد شعرانی نویسنده وبلاگ دیر تشباد وبلاگی که با نام وبلاگ کوچکترین مدرسه دنیا شناخته شده است. چه کسی روستای کالو را می شناخت و یا این مدرسه کوچک را ؟؟! اما او از روزنه همین وبلاگ توانست خودش را جهانی کند. تنگ نظری است اگر بخواهیم از دید شهرت به این منظر نگاه کنیم.

انتخاب شایسته او را به عنوان وبلاگ‌نویس برتر در جشن شش سالگی پرشین بلاگ صمیمانه تبریک عرض می‌کنم. با آرزوی موفقیت و به امید روزهایی خوب برای او و شاگردانش...

داستان عقاب را می‌دانید یا نه؟

1- طی یک حادثه تخم عقابی از لانه‌اش خارج می‌شود و سر از یک مزرعه در می‌آورد. جوجه عقاب وقتی سر از تخم بیرون می‌آورد خود را بین جوجه‌های مرغ و خروس می‌بیند. با تفکر آنها بزرگ می‌شود. آنها که پریدن را نمی‌دانستند و هیچ‌وقت هم به پرواز فکر نکرده بودند پس جوجه عقاب هم به پرواز فکر نمی‌کرد تا این که روزی در آسمان چند عقاب را می‌بیند و چیزی در درونش زنده می‌شود. اشتیاقی به همراهی شدن با آنها و پرواز کردن.

سعی می‌کند که بپرد اما نمی‌توانست. دیگر مرغ و خروس‌ها که تلاش او را می‌دیدند او را سرزنش می‌کردند و می‌گفتند او نمی‌تواند پرواز کند پس تلاش بیهوده نکند!

حالا دو راه دارد یا دست از تلاش خود بردارد و مانند دیگر مرغ و خروس‌ها در آن مزرعه زندگی محدودی داشته باشد یا با تلاش سعی کند پرواز را بیاموزد، پروازی که جزی از توانایی‌های اوست و او از آن بی‌خبر است. پروازی که آرزوی اوست...

2- عقاب پرنده‌ای قدرتمند است و همیشه در اوج! اما گاهی نمی‌تواند به نقطه‌ای که می‌خواهد پرواز کند و ارتفاعش را زیاد کند. اما نا امید نمی‌شود. وقتی هوا طوفانی می‌شود وقتی باد مخالف شدیدی می‌وزد از این فرصت استفاده می‌کند برای اوج گرفتن برای پروازی که او توانایی‌اش را دارد. پس از این فرصت استفاده می‌کند، طوفان که می‌شود عقاب اوج بیشتری می‌گیرد!

یادمان باشد ما انسانیم و تواناتر از عقاب! پس سعی کنیم خودمان باشیم.

خود واقعی‌مان را بیابیم و باور داشته باشیم می‌توانیم.

اگر در زندگی دچار مشکل یا حادثه‌ای می‌شویم که آن را شرایط بحران می‌بینیم باور کنیم آن فرصتی است که ما توانایی گذشتن از آن را داریم. هر گاه با مانعی روبرو می‌شویم کافیست به دنبال گذرگاهی باشیم برای عبور از آن. مثل آبی که جاریست و زمانی که با مانعی مواجه می‌شود همچنان به دنبال راهی برای جاری شدن، آنقدر جستجو می‌کند تا بالاخره آن راه را بیابد.

* پیامک:

در جهان هستی دو چیز است که همواره پایدار می‌ماند، اولین آن خداست و دومین آن ضرورت تغییر!

پی‌نوشت:

- انگار باید کسی می‌آمد و این چیزها را به من می‌گفت. این مدت نیاز به شنیدشان داشتم. نیاز به همراهی و همدلی! اما نیافتم جز در حضور ناب او که دلم را در لحظه نیاز، تسلی می‌بخشد. می‌دانم کوتاهی کرده‌ام در برابر لحظاتی که زندگی را از او هدیه گرفته‌ام. می‌دانم گاهی می‌توانستم و نکرده‌ام. اما همچنان به او امیدوارم و تلاش خواهم کرد.

گاهی باید سکوت کرد تا صدای او را که تو مخاطبش هستی بشنوی. غوغای بیرون و درون گاهی مانع از شنیدن حرفهای او می‌شود.

کوتاهی و خطایم را بر من ببخشای

که من انسانی خطاکارم و امید به عفو تو دارم!

دوستت دارم خدای من!

مناجات شهید چمران

بسم الله النّور

باید چون چمران باشی تا بتوانی چنین با خدای خود مناجات کنی:

" ترا شکر می‌کنم که از پوچی‌ها، ناپایداری‌ها، خوشی‌ها و قید و بندها آزادم کردی و مرا در طوفان‌های خطرناک حوادث رها ننمودی، و درغوغای حیات، در مبارزه با ظلم و کفر غرقم کردی، لذت مبارزه را به من چشاندی، مفهوم واقعی حیات را به من فهماندی... فهمیدم که سعادت حیات در خوشی و آرامش و آسایش نیست، بلکه در جنگ و درد و رنج و مصیبت و مبارزه با کفر و ظلم و بالاخره در شهادت است.

خدایا ترا شکر می‌کنم که به من نعمت "توکل" و "رضا" عطا کردی، و در سخت‌ترین طوفان‌ها و خطرناک‌ترین گرداب‌ها، آنچنان به من اطمینان و آرامش دادی که با سرنوشت و همه پستی‌ها و بلندی‌هایش آشتی کردم و به آنچه تو بر من مقدر کرده‌ای رضا دادم.

خدایا در مواقع خطر مرا تنها نگذاشتی، تو در کویر تنهایی، انیس شب‌های تار من شدی، تو در ظلمت ناامیدی، دست مرا گرفتی و کمک کردی... که هیچ عقل و منطقی قادر به محاسبه پیش‌بینی نبود، تو بر دلم الهام کردی و به رضا و توکل مرا مسلح نمودی، و در میان ابرهای ابهام و در مسیری تاریک، مجهور و وحشتناک مرا هدایت کردی."